03-11-12

’t Is weer voorbij die mooie zomer, die zomer die begon zowat in februari

’t Is weer voorbij die mooie zomer, die zomer die begon zowat in februari

 

De voorbije dagen zijn vrij wisselvallig geweest. Hoewel wisselvallig op zijn Calabrees moet geïnterpreteerd worden. Naar onze normen zouden we het hebben over zomers weer met af en toe enkele druppels uit een verdwaalde wolk. Hier noemt men dat ‘bruto tempo’.

calabria, Italia, amantea 

’s Morgens op weg naar de bakker was het zicht op Fiumefreddo verblindend. De plensbuien van de voorbije dag hebben alle stof uit de lucht gezuiverd en het verzicht is prachtig. Heel in de verte is de sneeuw op de toppen van de Scilla goed te zien. Zou het dan toch winter gaan worden? Om te skiën wordt het toch zeker wachten tot half december. Later in de namiddag waren de witte toppen alweer verdwenen met als schuldige de Sirocco.

longobardi,calabria,amantea 

Vandaag werd de derde poging om de schotelantenne en bijpassende nieuwe ontvanger te richten naar Astra 1 afgebroken. Eigenlijk is ‘afgebroken’ fout uitgedrukt. Terwijl we op ons terras in het zonnetje ons ontbijt aan het nemen waren, kwam het telefoontje met de trieste tijding: ‘fa troppo bruto tempo per sistemare l’antenna parabolica’. Inderdaad er waren enkele druppels gevallen een tiental minuten voordien. Onze mensen in het bouwbedrijf moeten supermensen zijn. Hier vertrekken de bouwvakkers niet eens naar het werk als men nog maar denkt dat het zal gaan regenen!

 

IMG_1436.JPGDie avond stond naast een ruim assortiment van antipasti ook pasta con ceci en calemari con piselli op het menu. Onze trouwe vriend, visser en jager had zijn grootste gevangen inktvis apart gehouden. Een monster van meer dan 2,5 kilo. Blijkbaar hoe groter hoe malser en smakelijker de inktvis wordt. Jager en visser maar geen goede kok, maar geen gemis, zijn echtgenote Emilia compenseert dit met verve. Aan hun dis heb ik het steeds heel druk met het noteren of memoriseren van de recepten met alle ‘does en donts’ gratis bijgeleverd.

 

Ceci zijn kikkererwten en eigenlijk lust ik deze niet zo, maar in de pasta van Emilia een zaligheid. Op mijn vraag – en ik heb echt niet moeten aandringen - heeft ze deze pasta opnieuw bereid en opnieuw heb ik mijn bord uitgelikt.

 L1010847.JPG

Mijn muur begint stilaan vol te hangen met de avonden die in te kaderen zijn. Vriendschap, plezier, lachen, lekker eten en drinken, wie kent er een beter recept? Wanneer we rond 1 uur ’s nachts terugreden klokte de thermometer af op 22 graden. De zomer duurt hier blijkbaar iets langer dan bij ons.



Dit zijn de voor en na foto's.

19:19 Gepost door Luc in Actualiteit, Algemeen, Italia, Liefde, mijn huis in het buitenland, Muziek, reizen, vakantiewoning, Vrije tijd, Web | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | |  Print | | |

De commentaren zijn gesloten.