21-11-12

Zonder Bacchus bevriest Venus(*1)

Zonder Bacchus bevriest Venus(*1)

 

IMG_1580.JPG

Dit jaar komt de goede Sint niet uit Spanje maar net als de klokken komt hij uit Italië. Hij heeft wel 500 km meer op teller staan dan de paasklokken en dus begrijpelijk dat hij de schoen en de haard overslaat. De goede man hield het ergens in het Gentse voor bekeken en dus ben ik zelf op audiëntie geweest. Tot mijn grote verrassing, dit moet mijn braafste jaar ooit zijn geweest, zat er veel lekkers in zijn zak! 


Een hernia later is mijn wagen volgeladen, in dit geval betekent dit een kleine 400 kilo aan lekkers gaande van sardella piccante, over gekonfijte ajuin uit Tropea tot in de honing bewaarde pecorino, maar vooral veel wijn!
Eigenlijk in zijn ‘camion – remorque’.

 

 

Schermafbeelding 2012-11-19 om 17.38.04.pngDe zomer zal niet alleen op ons bord te vinden zijn, maar ook in onze glazen. Alles bij mekaar 180 flessen wit en rood uit Calabria, Campania en Sicilië. Nog eens twee hernia’s later – uit de auto en naar de kelder – heb ik iets meer zicht gekregen op mijn schat. Hoewel ‘meer zicht’ een relatief begrip is. Net zoals Marco Polo ga ik op ontdekkingsreis langs mooie maar onbekende namen: Ronco dei Quattroventi, Terra Damia of Fiano di Avellino. Het zijn geen streken in China of Mongolië maar flessen gevuld met het ons oh zo dierbare vocht: wijn.

 

(*1) Onlangs vond ik onderstaande foto op internet waarbij, dacht ik, Louis Pasteur door Hemingway geplagieerd wordt. Het is ook best mogelijk dat de graffiti artiest iets meer studiewerk had mogen verrichten. Pech voor hem want spreuken met wijn hebben steeds mijn volledige aandacht! Persoonlijk ga ik voor Terentius, in tijden van bloed, spelen en Spartacus op televisie iets meer toepasselijk, dacht ik.Schermafbeelding 2012-11-21 om 12.52.55.png

 

 

19:49 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | |  Print | | |

19-11-12

De zomer zal niet vergeten worden

De zomer zal niet vergeten worden

 

Ondertussen zijn we al meer dan twee weken terug in ons vertrouwd, kil België. Pas bevallen moeders hebben wel eens last van de baby blues na de geboorte, en uiteraard ik heb geen ‘zware periode’ meegemaakt zoals deze jonge moeders, maar toch  ik heb ook last van een blues. Je kan het de Calabria blues noemen maar eigenlijk relateert het aan de zomer. Het besef ‘hij is nu definitief voorbij’. De voorbije 10 dagen in Calabria hebben ons het kille herfstweer doen vergeten. T-shirts en shorts op teenslippers. ‘I love it’! Helaas tweemaal helaas, hij is weer voorbij.

 

IMG_1524.JPGHet duurt trouwens even om je geest terug te kalibreren. Je hebt de neiging om je te onderkleden, anders gezegd, kou hebben omdat je te zomers gekleed vertrekt. Ondertussen heb ik mijn truien en jassen opnieuw gevonden en op de fiets komt er wekelijks een laagje textiel bij.

 

In Amantea wonen twee broers die heel goede vrienden geworden zijn en dagelijks sturen we wel een enkele WhatsApp berichten naar mekaar en skypen is er ook regelmatig bij. Ongelofelijk wat dit met mijn Italiaans doet.

 

De laatste dagen was het WhatsApp verkeer redelijk intensief. Via via heb ik een transporteur gevonden die voor een zeer redelijke prijs een container (53 op 132 op 260) met een maximum van 300 kilo voor me verzorgt.

 

IMG_0670.JPGWe zitten op hete kolen! Dinsdag is de vracht vertrokken en dit weekend komt ze aan. Salvatore en Armando, de fameuze boers, hebben dit containertje gevuld! Armando heeft voor de wijn gezorgd. Vanuit zijn weekend thuisstad Napels is hij de boer op getrokken om de betere prijs, lees heel prijselijk, kwaliteit wijnen te zoeken in Campania, Calabria en Puglia. Naar hun zeggen meer dan 200 flessen. Daarnaast heeft Emilia gezorgd voor de beste passata (zelfbereid) die er is. Nu inschatten hoeveel literflessen in de vracht zitten is onbegonnen werk. Ik ken Emilia maar ben er nog niet in geslaagd haar gulheid in te schatten!  Concetta, mijn buurvrouw, heeft voor 30 extra bokalen van haar fantastisch, zelf bereide tonijn gezorgd. Tonijn die door haar broer gevangen werd. En Salvatore die heeft voor de fijne bereidingen gezorgd zoals de olijven, de ansjovisjes, de peperoncini, olijfolie en niet te vergeten meerdere flessen fantastisch lekkere grappa baricata!

 

Het belangrijkste vergeet ik nog! Kilo’s en kilo’s van de beste pasta die er bestaat, in alle soorten en maten: ‘Garofalo’.

 

Laat het nu maar winter worden. De zomer zal niet vergeten worden. Ik zie je vlug terug op mijn bord of in mijn glas!

 

É una grande fortuna per me sapere di avere dei veri amaci come voi! Grazie e a presto!

10-11-12

Ik begin het te begrijpen

We ontbijten opnieuw op ons terras, de zonnebril is een must have attribuut en dit niet enkel voor de mode. De ochtendzon is fel en kleurt de hemel in een ‘azzurro’ die je dat ongelofelijk zomers gevoel geeft. Sommige tinten blauw associeer ik onmiddellijk met de zomer. Een erfenis uit mijn jeugd toen de zomers nog goed waren. Hoewel alles uit onze jeugd lijkt beter dan vandaag en het is waarschijnlijk ons herinneringsproces dat een loopje met ons neemt. Toch is er iets unheimisch dat aan me knaagt. De dag van vertrek komt dichterbij. We hebben nog een paar dagen maar toch.

IMG_1369.JPG 

Zonder verwaand te willen overkomen, het leven heeft me een aantal kansen geboden om op een aantal plaatsen in de wereld te komen. Overal, of toch bijna overal, ben ik met veel plezier heengegaan en telkens was ik blij of op zijn minst niet ongelukkig om terug naar huis te keren. Hier ligt dit veel moeilijker. Hier laat ik een aantal dingen en mensen achter wanneer ik terugkeer naar huis, die ik zal missen. Een gevaarlijk statement! Gebeurtenissen - 18785.jpgDubbelzinnig? Laat ik dan niets achter in België? Zijn er geen dingen, mensen of activiteiten die ik achterlaat of zou missen in België? Uiteraard, geen discussie mogelijk,  er is de familie, de vrienden, enz. Maar hoe houd je dat in evenwicht als je beide hebt op twee plaatsen meer dan 2000 km van elkaar verwijderd? Door te skypen, te bellen of te sms’en? Misschien. Door erover te schrijven? Ook. Waarom? Het antwoord is denk ik eenvoudig te vinden, namelijk om te delen. De goeie dingen des levens hebben geen of minder waarde zolang je ze niet deelt. Wat is een lekker glas wijn, een goeie Single Malt of een goeie Havanna sigaar waard als je ze alleen gaat drinken of roken?

 

Ik begin het te begrijpen.

03-11-12

’t Is weer voorbij die mooie zomer, die zomer die begon zowat in februari

’t Is weer voorbij die mooie zomer, die zomer die begon zowat in februari

 

De voorbije dagen zijn vrij wisselvallig geweest. Hoewel wisselvallig op zijn Calabrees moet geïnterpreteerd worden. Naar onze normen zouden we het hebben over zomers weer met af en toe enkele druppels uit een verdwaalde wolk. Hier noemt men dat ‘bruto tempo’.

calabria, Italia, amantea 

’s Morgens op weg naar de bakker was het zicht op Fiumefreddo verblindend. De plensbuien van de voorbije dag hebben alle stof uit de lucht gezuiverd en het verzicht is prachtig. Heel in de verte is de sneeuw op de toppen van de Scilla goed te zien. Zou het dan toch winter gaan worden? Om te skiën wordt het toch zeker wachten tot half december. Later in de namiddag waren de witte toppen alweer verdwenen met als schuldige de Sirocco.

longobardi,calabria,amantea 

Vandaag werd de derde poging om de schotelantenne en bijpassende nieuwe ontvanger te richten naar Astra 1 afgebroken. Eigenlijk is ‘afgebroken’ fout uitgedrukt. Terwijl we op ons terras in het zonnetje ons ontbijt aan het nemen waren, kwam het telefoontje met de trieste tijding: ‘fa troppo bruto tempo per sistemare l’antenna parabolica’. Inderdaad er waren enkele druppels gevallen een tiental minuten voordien. Onze mensen in het bouwbedrijf moeten supermensen zijn. Hier vertrekken de bouwvakkers niet eens naar het werk als men nog maar denkt dat het zal gaan regenen!

 

IMG_1436.JPGDie avond stond naast een ruim assortiment van antipasti ook pasta con ceci en calemari con piselli op het menu. Onze trouwe vriend, visser en jager had zijn grootste gevangen inktvis apart gehouden. Een monster van meer dan 2,5 kilo. Blijkbaar hoe groter hoe malser en smakelijker de inktvis wordt. Jager en visser maar geen goede kok, maar geen gemis, zijn echtgenote Emilia compenseert dit met verve. Aan hun dis heb ik het steeds heel druk met het noteren of memoriseren van de recepten met alle ‘does en donts’ gratis bijgeleverd.

 

Ceci zijn kikkererwten en eigenlijk lust ik deze niet zo, maar in de pasta van Emilia een zaligheid. Op mijn vraag – en ik heb echt niet moeten aandringen - heeft ze deze pasta opnieuw bereid en opnieuw heb ik mijn bord uitgelikt.

 L1010847.JPG

Mijn muur begint stilaan vol te hangen met de avonden die in te kaderen zijn. Vriendschap, plezier, lachen, lekker eten en drinken, wie kent er een beter recept? Wanneer we rond 1 uur ’s nachts terugreden klokte de thermometer af op 22 graden. De zomer duurt hier blijkbaar iets langer dan bij ons.



Dit zijn de voor en na foto's.

19:19 Gepost door Luc in Actualiteit, Algemeen, Italia, Liefde, mijn huis in het buitenland, Muziek, reizen, vakantiewoning, Vrije tijd, Web | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | |  Print | | |