02-02-14

Amicizia


Tijdens een van mijn voornoemde i-zoektochten ben ik op een ander filmpje gestoten genaamd ‘ten things we love about Italy’. Hoewel mijn eerste reactie kritisch was omdat ik ‘ten things’ echt wel weinig vond, is het filmpje, op de tonen van de pizzica di San Vito, zeker de moeite waard. De eerste scène met de mama aan de pasta, doet me onmiddellijk terugdenken aan een van onze eerste uitnodigingen ten huize van mijn zeer goede vriend Carmine. In Calabria krijgen vrienden van vrienden dezelfde honneurs en zo gebeurde het ook met ons. Salvatore en Armando mijn twee ‘brothers from another mother’ introduceerden ons bij Carmine en zijn familie. Februari, de dagen rond carnaval, terwijl in België iedereen achter de kachel zit werden wij na, enkele dagen ski en snowboard in het Silla gebied, uitgenodigd in het ‘tuinhuis’ van de familie vlakbij het strand. Het houten ‘tuinhuis’ is geschikt om een twintig- à dertigtal mensen rond één tafel te krijgen en is voorzien van een grill, een pizzaoven en andere kookbenodigdheden, maar is vooral voorzien om op de zomerse avonden lange maaltijden met familie en vrienden te nuttigen. Februari dus zeker geen zomer, maar de milde temperatuur buiten, de 25 zielen dicht bij mekaar en de verschillende potten en pannen aan de kook zorgden voor een gezellige warmte met een knipoog naar de zomer.

 

calabria, italy, fishing, vissenCarmine heeft een ‘falegnameria’ of schrijnwerkerij, voor mij een van de moeilijkste Italiaanse woorden om te memoriseren en uit te spreken. Afhankelijk van het seizoen, is hij ook een gepassioneerd en begenadigd jager en visser. Dus de bedoeling van die avond was om, ons Belgen, de ‘cinghiale’, het zelf geschoten everzwijn, op zijn calabrees klaargemaakt, te laten proeven.

 

antipasti, italia, calabria, foodies, Deze opdracht is met maxima cum laude geslaagd dankzij de dames die als team alles klaarmaakten en aandroegen. Een team heeft een leider nodig en die rol was weggelegd voor een klein bezig vrouwtje, ‘la mamma’, die als een echte ‘capo’ de andere vrouwen adviseerde en coördineerde bij hun kookopdrachten. Na de antipasta die op zich al een maaltijd was, kwam als primo de ‘tagliatelle al ragù di cinghiale’ gevolgd door het everzwijn. Deze secundo was de enige schotel waar een mannenhand aangezeten had. Een van de jagers, erkend als de beste ‘cinghiale’ bereider, had gedurende drie uur staan roeren in de grote marmiet met het vlees. Het recept, zijn best bewaarde geheim, zal hij enkel aan zijn zoons doorgeven. Enkele ingrediënten, naast het everzwijn, zijn gekend, maar belangrijke ingrediënten zijn zeker ook het respect en de liefde voor het product, de traditie en de vrienden.

 

everzwijn, cinghiale, italia, calabriaNadien was er de obligate ‘dolce, caffè e amaro’. De mannen rond de tafel, bediend door de vrouwen, aan het redekavelen. Geen probleem zou onopgelost blijven, de wereld zou er beter bij varen, mocht niet alles dooie letter blijven zoals dat bij mannen zo vaak gebeurt. Ondertussen de vrouwen aan het klessebessen tijdens de afwas en de opruim. Aan het eind van dit verhaal hebben de vrouwen de problemen wel aangepakt en bijna opgelost. Rest enkel nog de mannen hier voor aan het werk te zetten. Het bewijs dat gelijkheid of overwicht tussen de seksen niet uitgedrukt wordt in pariteit van het aantal zetels in een raad, plaatsen op een lijst enzovoort, maar in wie werkelijk beslist en laat uitvoeren. Achter elke man schuilt een sterke vrouw.

 

Schoon om als vreemde, vanuit een Belgisch perspectief, in dit gezelschap te mogen vertoeven en volledig opgenomen te worden en zo mee te mogen genieten van de intensiteit van het samenzijn. ‘Amicizia’ of vriendschap is hier niet iets waar mee gelachen wordt! Grazie mille Salvatore, Armando, Carmine e tutti gli altri. 

23-01-14

‘Fare la notte’ heeft een speciale betekenis.

‘Fare la notte’ heeft een speciale betekenis.

 

IMG_4730.jpgTijdens mijn laatste verblijf in Italië, heb ik mijn lokale vrienden het heuglijke nieuws gebracht van de kleine medische ingreep die me te wachten stond. Toen dacht ik nog dat een heupprothese een ‘kleine’ ingreep was, ondertussen weet ik dat het geen ‘walk in the park’ is.

 

In hun eerste reactie vroegen ze me onmiddellijk ‘chi farà la notte’? De vraag betrof niet wie ’s nachts in het ziekenhuis dienst heeft, maar wel welke vriend of welk familielid me ’s nachts, na de operatie, zou bijstaan. Verbijstering alom toen ze begrepen dat ik die eerste nacht, net zoals alle andere nachten in het ziekenhuis, alleen zou doorbrengen. Na de uitleg over de kwaliteit van ons medisch systeem en onze ziekenhuizen waren ze al iets meer gerustgesteld en hoefde dus niemand de 2000 km te overbruggen om me in mijn lijden te begeleiden.

 

Nu, na net ontslaan te zijn uit het ziekenhuis, zijn er enkele bedenkingen, bedankingen en veel voorkomende misverstanden die ik wens te delen.

 

Het ziekenhuis, de arts en het verplegend personeel.

Het ziekenhuis van mijn keuze, was niet het ziekenhuis van mijn keuze. Via enkele familiale vertakkingen, toch iets dichter dan Adam en Eva, ken en vertrouw ik een chirurg, die op mij het betere carrosseriewerk uitvoerde. Zonder op de feiten en de resultaten vooruit te lopen kan ik nu al zeggen top! Door hem te volgen ben ik bij het Iris ziekenhuis Bracops terechtgekomen. Bracops was eerder een verlegen en enigszins verontschuldigend antwoord op de vraag waar ik me zou laten opereren. Wie Brussel, Anderlecht, Franstalig, anderstalig, allochtoon en ga zomaar door combineert met heupprothese, doet menigeen de wenkbrauwen fronsen. Met alle respect voor alle Vlaamse autochtone verpleegsters en verplegers, ik kan enkel zeggen dat ik fantastisch verzorgd ben door Franstalige, Nederlandstalige, twee- of meertalige verplegers en verpleegsters met roots in Brussel, Marokko, Libanon, La Réunion, Congo, de Caraïben en nog vele andere landen. Opnieuw top! Een positieve ervaring en een verrijking wat mij betreft.

 

Het medeleven.

Iedereen in een ziekenhuis heeft graag visite. De dag begint vroeg en eindigt laat, of gewoon niet als je ’s nachts niet slaapt. Elke afleiding is dus meegenomen, zeker als je 5 dagen op je kamertje ligt, zit en hangt. Tot mijn grote verrassing is er veel afleiding geweest! Vrienden, collega’s en familie waren aanwezig in grote getalen. Sommigen hadden er ’s avonds meer dan 100 km voor over, anderen moesten moeilijke professionele verplichtingen verschuiven en herindelen, maar ze stonden aan mijn bed. Bij al dit kan ik enkel blij en fier zijn om zulke mensen te kennen! Bedankt.

En ook mijn echtgenote, gemalin, eega, gade, vrouwtje hing als een schaduw rond mijn bed om de goede zorgen in het ziekenhuis te superlativeren. Ik ben een gelukzak.

En dan zijn er ‘mijn Italianen' die me bedolven hebben onder de berichtjes van medeleven, steun en zoveel meer. Elk moment van de dag liepen er berichtjes binnen en waren ze bekommerd om mijn toestand en evolutie. ‘Fare la notte‘ is me heel duidelijk geworden, een universeel begrip: vriendschap, steun, medeleven, liefde en je ook een beetje opofferen voor je vriend of geliefde.

 

che c'è di più bello?

06-01-14

Het fietsanker

Het fietsanker

 

De laatste dagen is mijn mobiliteit iets minder en ‘per force’ heb ik meer tijd om voor dit scherm te zitten. Toeval wil, hoewel Calabria en Italia favoriete zoektermen zijn, dat ik op enkele filmpjes stuitte die me aangenaam verrasten en dus graag deel.

 

fietsen, calabria, italia, triatlonRocco Munno, de fietshersteller van Amantea, doet me aan een van onze eerste verblijven in Calabria denken. Voorjaar 2010 en we zetten onze eerste schuchtere stappen in de streek, bijna zoals Bambi op het ijs. Na twintig jaar vakantie en uitstappen in het ‘sopra Roma’ gedeelte dachten we dat Italië voor ons geen geheimen meer had.

Italiaans verstaan ging vlotjes en spreken viel ook nog mee want we kregen steeds de juiste plats aan tafel besteld. Over pizza, pasta, pesce en carne hadden we niets meer te leren. Het Gebeurtenissen - 12585.jpgItaliaanse, passionele ‘savoir vivre’ van mama Miraccoli  of Bertoli kenden we van televisie en in het Noorden hadden we daar zelf af en toe een glimp van opgevangen. Wie Calabria zegt, zegt uiteraard onmiddellijk maffia en criminaliteit. We waren op onze hoede en verwachtten ons aan alles. Dit was onze ‘state of mind’ toen we in het voorjaar 2010 naar Calabria vertrokken.

 

Met de triatlon wedstrijden voor de deur moest er ook nog getraind worden en via via, zo functioneert het Zuiden, konden we twee fietsen lenen bij Rocco Munno. Wij Belgen, thuis rijdend op een ‘topfitte’ racefiets moesten nu de baan op met twee fietsen die gereanimeerd waren uit de onderdelen van minstens vijf gewezen tweewielers. Bij ons vertrek zei Rocco iets van ‘attento’ en van ‘partire prima le sei’? Na 500 meter begrepen we de ‘attento’. Fietsers worden getolereerd op de weg en daarmee is alles gezegd. Fietspaden moeten er nog uitgevonden worden en de volle witte middenlijn, bij ons staande voor een inhaalverbod, wordt ginder als een bijkomende rijstrook beschouwd. Gebeurtenissen - 17692.jpgTwee kilometer verder begrepen we ook de ‘partire prima le sei’. Zon, 30 graden of meer gecombineerd met steile bergop geeft het fietsen net dat ietsje meer. De bergop heeft ook zijn voordelen. Hoe hoger je komt met je fiets hoe minder verkeer je tegenkomt. Eigenlijk is het zo dat wanneer je de SS18 (SS staat superstrada) verlaat, je ook het verkeer verlaat. Uiteindelijk is het fietsen, hoe zwaar ook, ons goed bevallen. Na elke bocht een nieuwe uitdaging bergop, maar tevens een vergezicht met veel prentkaartwaarde. Dus toch bij Rocco afgepingeld en drie nieuwe ‘Lombardo’ mountainbikes besteld voor de prijs van een halve bij ons.

 

 

En wat hebben we geleerd vandaag? Wel Piet ondertussen hebben we geleerd dat Calabrees en Napolitaans onze taal in het Zuiden sterk beïnvloeden. Dat de beste pizza, de Napolitaanse is. Dat de beste pasta die uit Gragnano is. Dat vis uit de zee op je bord moet springen en als het even kan in ‘aqua pazza’ of fritti. Dat de olijfolie van je eigen bomen de beste is. Dat de passata van Emilia ongelofelijk is. Dat Maffia in Calabria ‘Ndrangheta heet. Dat in ons dorp en in de nabijgelegen dorpen de criminaliteit naar onze maatstaven heel goed meevalt. Dat de SS18 veel gevaarlijker en dodelijker is dan de maffia en dat de zware Lombardo-mountainbikes beter gebruikt kunnen worden als anker van een boot dan als fiets.

02-01-14

Dit jaar is Sinterklaas Babbo Natale geworden.

Dit jaar is Sinterklaas Babbo Natale geworden.

 IMG_4572.JPG

Wat hebben het ‘Theatro del Gusto’ en de ‘Enoteca Cianculli’ met elkaar gemeen? Buiten dat ze beide wijn verkopen, in Italië liggen - weliswaar op 400 km van elkaar - zijn ze ook hofleverancier van de Kerstman, mijn Kerstman! Net zoals vorig jaar hebben we een transport georganiseerd van en naar Calabria rond Sinterklaas. Helaas hebben dit jaar de Forconi roet in het eten gestrooid en werd 6 december 23 december.

IMG_4527.JPG 

‘I Forconi’ of de Hooivorken hebben de voorbije weken voor heel wat storing en ongemakken gezorgd in Italië, met stakingen, betogingen, wegblokkades enz. ‘I Forconi’ is een jonge protestbeweging die vorig jaar ontstond in Sicilië toen boze truckers en boeren protesteerden tegen de stijging van de benzineprijzen, de stijging van de kostprijs van de verzekeringen en tegen de politieke klasse in het algemeen, die steeds weer de kost en de problemen van de crisis verhaalt op de burgers. Deze beweging is verder uitgegroeid tot een bonte verzameling van Italianen uit de middenklasse die algemeen protesteren tegen de gang van zaken in hun Italië. Dat er veel ongenoegen is tegen de politieke klasse bewijst ook het succes van de politieke partij rond de komiek Beppe Grillo, de MoVimento 5 Stelle.

IMG_4526.JPGOnze eigenste Herman Van Rompuy, voorzitter van de Europese Raad, heeft het over 2013 als het jaar dat de crisis overwonnen werd en over de heropleving van de economie binnen Europa in 2014. Mario Draghi, voorzitter van de ECB, maant daarentegen aan tot voorzichtigheid en ziet wel positieve tekenen, maar verwittigt ons dat de eurocrisis niet overwonnen is. Hij kan het weten, hij is Italiaan en zal wel andere tekenen bij hem in het land zien dan onze Herman.

Italië zit nog heel ver weg van het licht aan het einde van de tunnel. Hoe fantastisch we hun land ook vinden en hoe graag we ook met hen sympathiseren in hun Italiaan zijn, hun staat van dienst op vlak van politiekbestuur en aanpak van de crisis staat daar heel ver vanaf. De voorbije jaren werd meer aandacht besteed aan het seksleven en de processen van ‘Il Cavaliere’ Silvio Berlusconi dan aan het werken aan oplossingen. Uiteraard zijn er oplossingen gevonden, net zoals in België, oplossingen van de minste weerstand, belastingen dus. De recente BTW verhoging vervalt in het niets bij de commotie die de in 2012 ingevoerde IMU (Imposte Municipale) veroorzaakte. Il Cavaliere gebruikte de afschaffing van deze belasting als verkiezingsargument en beloofde terugbetaling uit een lege portemonnee.

Algemene vaststelling is dat de levensomstandigheden achteruitgaan in Italië. Het dagelijkse onderwerp is de crisis, de spread, moeilijkheid om de eindjes aan elkaar te knopen, ... Ondernemen is aardsmoeilijk geworden, gisteren nog hoorde ik dat een bank in het Zuiden nog enkel wissels accepteert onder 70 euro! Armoede en sociale achterstand nemen toe en verwijderen zich steeds verder van het EU gemiddelde.

 

PROSPETTO 1. INDICATORI DI POVERTÁ O ESCLUSIONE SOCIALE (EUROPA 2020) Anni 2011 e 2012, per 100 persone

         
         

 

2011

2012

 

Europa

Italia

Europa

Italia

Rischio di povertà (a)

16,9

19,6

16,9

19,4

Grave deprivazione materiale (b)

8,8

11,2

9,9

14,5

Bassa intensità di lavoro (c)

10,3

10,4

10,3

10,3

Rischio di povertà

24,3

28,2

24,8

29,9

o di esclusione sociale (d)

         

(a) Persone che vivono in famiglie con reddito familiare equivalente inferiore al 60% del reddito mediano dello stesso paese. Sono esclusi i fitti imputati.(b) Persone che vivono in famiglie con almeno 4 dei seguenti 9 sintomi di disagio: i) non poter sostenere spese impreviste, ii) non potersi permettere una settimana di ferie, iii) avere arretrati per il mutuo, l’affitto, le bollette o per altri debiti; iv) non potersi permettere un pasto adeguato ogni due giorni; v) non poter riscaldare adeguatamente l’abitazione e: non potersi permettere: vi) lavatrice vii) tv a colori viii) telefono ix) automobile. (c) Persone che vivono in famiglie i cui componenti di età 18-59 lavorano meno di un quinto del loro tempo.(d) Persone con almeno una condizione fra le precedenti (a), (b) e (c).

 

 

IMG_4506.jpgEuropa 2020 is voor mijn Calabrese vrienden nog verder weg. In het Zuiden zitten 48 mensen op 100 onder grens van armoede en sociale uitsluiting of 18,1 procentpunten boven het Italiaans gemiddelde! In gans Italië zijn 18,2 miljoen Italianen at risk!

Men begrijpt dus dat in deze omstandigheden politici uitgespuwd worden en dat de mensen het beu zijn dat politici enkel aan zichzelf en de macht denken. I Forconi - ongeorganiseerd, zonder leider en geen alternatief biedend - hebben via de sociale media spontaan actie gevoerd, blokkades opgezet edm. Voorlopig begrijpen de politici de boodschap niet en gaan ze verder met hun universeel gedrag, dat wat de Vandelanotte’s van deze wereld zo goed kunnen.

 

IMG_4519.JPGDit alles om te zeggen dat de bieren die ik gedurende weken had uitgezocht om naar mijn vrienden op te sturen, het witloof vers uit de grond dat ik hen wilde laten proeven, de Belgische chocolade en gezouten boerenboter die ze ginder graag smaken er behoorlijk langer over gedaan hebben om er te geraken dan gepland. De terugkeer van de kleine container met de wijn, grappa, amaro, tonijn, pasta, kaki en de melagrana waren een ongelofelijk kerstgeschenk en het wachten meer dan waard.

 

Amici miei grazie mille!

31-12-13

Wishes 2014



04-12-13

Er zit een regenjas met mij op een terras.

actualiteit,algemeen

September 2013 was een moeilijke maand om te evalueren; goed of slecht? Er waren enkele goeie dagen en enkele minder goeie dagen, niet zo veel verschillend van vorig jaar, maar dat gold voor België. September in Calabria was dit jaar eerder regenachtig.


De ‘vigili del fuoco’ - de brandweer - zijn meerdere malen moeten uitrukken om volgelopen kelders leeg te pompen. Een wolkbreuk heeft er zelfs voor gezorgd dat de straten in Amantea snel stromende riviertjes werden. Uiteraard zijn er rioleringen en zijn er kleine ‘fiume’, waterlopen die moeten instaan voor de afwatering.

Maar met regen wordt hier anders omgegaan, regen betekent dat er niet gewerkt wordt. Elk bedrijf waar mensen buiten werken, houdt zijn mensen binnen. Het is zelfs zo dat als het ’s morgens regent, ook al zijn het slechts enkele druppels, de bouwvakkers niet vertrekken. ‘Domani porta aqua’ is voor sommigen eerder een verzuchting naar vrijetijd dan een spijtig vooruitzicht. Gelukkig regent het hier niet zo vaak zoals bij ons waardoor de infrastructuur eerder aangepast is aan de zon dan aan de regen. Tel daarbij op dat Amantea, net zoals andere kustdorpen, in een heuvelachtige trechter naar zee ligt en je krijgt het ideale recept voor natte voeten en ondergelopen kelders bij hevige regenval.

 

actualiteit,algemeen

 

Vandaag ging zo’n slechte septemberdag worden. De avond voordien werd ik al door de ‘contadini’ – lanbouwers - verwittigd: ‘domani porta aqua’. Inderdaad, ‘s morgens vroeg werd ik gewekt door het hevig kletteren van de regen tegen het venster.
actualiteit,algemeenRond tien uur was alles vergeten en stond de teller, of moet ik zeggen de thermometer, al op 29 graden samen met een stralende zon. De regen was plots een verre herinnering of hoe die ‘contadini’ zich dan toch konden vergissen. Tegen valavond kwam dan uiteindelijk de beloofde regen van over zee. Eerst tien minuten schuilen bij de buren om dan toch maar een regendouche te nemen tot thuis. Uiteindelijk bleek de regen opnieuw van korte duur en vanaf het overdekt terras was er opnieuw die traktatie op een dagelijkse portie magnifieke zonsondergang. Hier voorlopig geen regenjassen, laat ze thuis maar genieten van die vette 12 graden en prozac grijze lucht.

 

actualiteit,algemeen

 

 

Deze gedachten kwamen op papier een tweetal maanden geleden. De berichten, de foto’s en de filmpjes van de voorbije dagen hebben deze uitspraak ‘domani porta aqua’ een gans andere betekenis gegeven. actualiteit,algemeenWanneer Neptunus dat mooie blauw vergrijst en Jupiter zijn duivels ontbindt, kan het verkeren. Zee en regen geven leven, maar nemen ook leven zonder onderscheid. Recent noodweer op de Filipijnen. Sardinië dat zijn wonden likt en zijn doden betreurt na Cleopatra. Deze beelden sijpelen door in onze huiskamers en kijk iedereen wil helpen. Actie na actie wordt opgestart, euro’s worden gestort en gewetens worden gesust. Tot zelfs de actualiteit,algemeenvoetbalbond en de goalie van PSG starten solidariteitsprogramma’s voor Cagliari of Haiyan. De gemeenschap is het aan zichzelf verplicht om in de emotie van het moment zijn gemoedsrust per aflaat af te kopen. In diezelfde huiskamer dringen vandaag beelden door van op foto’s plassende femendames in Parijs en een verongelukte Paul Walker, maar geen woord over de doden en de schade in Calabria? Zeestormen en overstromingen in Calabria tellen niet mee. actualiteit,algemeenNoch HLN noch een andere krant schenken aandacht aan het verdriet en de vernielingen in Calabria. Gelukkig is daar Facebook, de sociale netwerk site die iedereen de kans geeft op een vrije mening. Een mening die de zee aanmoedigt om Catanzaro en Calabria te verslinden, om Calafrica te laten verdwijnen en ga zo maar door. ‘Wat heeft het noorden toch tegen het zuiden?’, vraagt iemand - uit een land waar ook het noorden en het zuiden mekaar niet kennen en miskennen - zich af. Adenauer moet de laatste tijd fameus toeren draaien in zijn graf.

20-11-13

A pranzo

 A pranzo

italia, calabria, vakantie, reizen



magnatum, calabria, italia, vakantie, reizenOnlangs was ik enkele dagen alleen in het zuiden. Ik schrijf alleen, maar ik bedoel gewoon dat de familie in België was achtergebleven. Alleen zijn hier, is een relatief begrip. Vier dagen ben ik in Calabria gebleven en 8 keer ben ik mee aangeschoven aan de dis bij vrienden. Zo was ik ook uitgenodigd ‘a pranzo’ bij Franco, eigenaar van de Bar dello Sport, de lokale bar, slijterij, tabaccheria, ristorante enz. A pranzo werd me door Franco uitgelegd als: ‘het middagmaal waarbij de familie eenvoudige dagelijkse kost eet’. Correctie zo luidde de uitnodiging. Bovendien werd me uitdrukkelijk bevestigd dat het ‘heel eenvoudig’ ging zijn. Kom deze middag bij ons eten, dagelijkse kost, niets speciaals, enz. Anders gezegd ik mocht er niet te veel van verwachten! Een vrijdagmiddag rustig een kleinigheid eten met een vriend en vriendin. Mijn ervaring? Hier heeft men blijkbaar een andere definitie wanneer men het over dagelijkse kost heeft.

 

IMG_3751.JPGGisteren was ik ook al op de pranzo bij de zus van een vriend zijn vriendin. Inderdaad de ‘via via’ in het sociaal weefsel gaat ver en op die manier leer je voor je het weet gans de wereld kennen. En opnieuw blijkt dat wanneer er een Belg langs komt, men toch ietsjes meer doet dan normaal, tenzij van tafel rollen de nationale sport van Italië is. Mochten we dagelijks dergelijke hoeveelheden verstouwen, dan zijn we binnen de kortste keren top sujetten voor een of ander obesitas programma.

 

IMG_3757.jpgTerug naar onze ‘a pranzo’ bij mijn vriend Franco. Naast zijn commerciële en culinaire activiteiten, is hij ook schepen van het dorp, verantwoordelijk voor cultuur en is zijn bar het kantoor van de lokale ‘Reuters’. Iedereen van het dorp of uit de ruime omgeving passeert er wel minstens eens per dag voor een snelle caffè, een cornetto een pakje sigaretten of gewoon om naar de trekking van de lotto te kijkenWanneer ik in mijn dorp een vraag of probleem heb en ik kan niet terecht bij mijn buren, dan is mijn volgende stop ….. inderdaad Franco, de grote hulp bij lokale ongemakken.

 

Franco heeft me de voorbije jaren veel Italiaanse culinaire cultuur bijgebracht. Palend aan zijn bar heeft hij zijn kleine restaurant ‘Degusteria Magnatum’, waar Italië, figuurlijk dan, op de schappen staat. Italiaans en lekker en je vindt het bij Franco in een doos, een blik, een fles of in de frigo. In die omgeving ging ik dus lunchen zonder verwachtingen. Aangezien bloemen voor de dooie zijn en dus niet als geschenk worden meegebracht, bestond mijn ‘gebaar van vriendschap’ uit een flesje Toscaans rood, twee flesjes Westmalle dobbel en 3x4 fondant chocolade. Sommige van onze bieren liggen ginds in het Zuiden heel goed in de smaak, maar onze chocolade is er mythisch. Voor ons moeilijk te begrijpen in het land van de Nutella.

IMG_3759.jpg 

Na sluiting van de bar, rond 13.30h aan de dis, waar ik weg ben gewaggeld rond 16.30h met nog net voldoende energie om met de Vespa me tot aan het strand te laten bollen en een lange siësta te maken, kwestie van klaar te zijn voor de volgende lichte maaltijd ‘la cena’.

 

 

Wie raadt de foto’s?IMG_3761.jpg